content top

Preparat na pchły – jaki środek na pchły wybrać?...

Preparaty na pchły można podzielić na kilka kategorii. Szampon na pchły Najprostszy środek przeciwko pchłom to szampon przeciwpchelny. Warto go zastosować, jednak stosowany samodzielnie nie rozwiązuje problemu (pomaga zwalczyć tylko dorosłe pchły na psie, stanowiące wierzchołek góry lodowej problemu) – jest tylko jednym ze środków które należy zastosować. Można rozważyć zakup tego szamponu, lub nieco droższego – tego. Obroża przeciwpchelna Warto ją stosować po wystąpieniu problemu, jak i profilaktycznie. Jest to wygodne rozwiązanie i w przeciwieństwie do szamponów działa dłużej. Jednak podobnie jak one nie rozwiąże samodzielnie problemu. Warto wybrać jakąś dobrą np. tą obrożę. Preparaty przeciwpchelne Spot on Są to najskuteczniejsze preparaty przeciwpchelne. Dzięki zawartości substancji toksycznych dla pasożytów eliminuje w kilkanaście godzin pchły. Środki te wnikają do gruczołów łojowych skóry oraz mieszków włosowych, a następnie wraz z łojem wydostają się na skórę gdzie zabijają pchły. Również opadająca sierść psa potraktowanego tymi preparatami zabija pasożyty bytujące poza zwierzęciem (czyli większość pcheł). Najczęściej są to preparaty bezpieczne nawet dla młodych psów. Jednym z lepszych jest frontline.   Oprócz ww. preparatów należy zająć się też walką z pchłami poza psem. Więcej o sposobach walki z tą plagę przeczytasz w tym...

Pchły u psa – jak się ich pozbyć...

Pchły u psa – jak się ich pozbyć
Pchły są bardzo małe, jednak potrafią stać się dużym problemem dla naszych czworonożnych przyjaciół. Uprzykrzają życie naszym pupilom, a do tego prócz samego świądu mogą prowadzić do wielu schorzeń. Począwszy od ran i wyłysienia, poprzez zarażenie pasożytami wewnętrznymi – psim tasiemcem czy nicieniami. Pchły u psa – objawy Objawem wskazującym na obecność pcheł u naszego psa jest świąd. Szczególnie w okolicach zadu, ud i za uszami (pies się drapie, podgryza). Żeby upewnić się czy mamy do czynienia z inwazją pcheł musimy przejrzeć psa w poszukiwaniu pcheł (najlepiej właśnie we wcześniej wymienionych miejscach), lub ich odchodów – mogą znajdować się również np. na legowisku (tutaj znajdziecie dobry grzebień do tego celu). Odchody pcheł (strawiona krew) wyglądają jak czarne kropeczki, aby upewnić się że do czynienia mamy właśnie z odchodami, a nie zwykłym brudem możemy położyć je na białej chusteczce, lub papierze toaletowym i lekko zmoczyć – jeśli wokół kropeczek utworzą się czerwono-brązowe zabarwienia możemy mieć pewność, że do czynienia mamy z inwazją. Jak pozbyć się pcheł z domu Na początek należy zaznaczyć, że z pchłami nie walczymy tylko na zwierzęciu, ale również w jego otoczeniu – miejscach gdzie najczęściej przebywa, oraz jeśli mamy inne zwierzęta również je poddajemy terapii miejscowej. Pchły u psa najczęściej oznaczają również, że mamy pchły w domu. Podstawowa rada brzmi – uzbrój się w cierpliwość. Nie zwalczysz pcheł w jeden dzień. Najprostszy sposób który pomoże ulżyć naszemu psu to kąpiel. Istnieją specjalne szampony przeciw pchłom np. HAPPS. Kąpiel powinna być nieco dłuższa (10-15 min.). Niestety samymi kąpielami nie pokonamy pcheł. Potrzebne są inne środki np. typu spot on. Jeśli masz małego psa (do 4 kg ) sprawdź ten preparat, większe (4-10 kg) ten, a jeśli masz dużego psa ten. Oprócz powyższych środków musisz często prać (najlepiej w wodzie z octem) i/lub okurzać miejsca w których przebywa Twój pupil – legowisko, dywany, wykładziny, samochód itd., również miejsca w których pies nie przebywa, ale w których mogły się zagnieździć pchły (pościel, narzuty itd.). Pomoże to pozbyć się jaj, larw i poczwarek pcheł. Wszystkie opisane wyżej czynności trzeba powtarzać wielokrotnie. Polecam udać się też do weterynarza który pomoże wybrać najskuteczniejsze sposoby pozbycia się niechcianych pasożytów. Domowe sposoby na pchły Możesz spróbować obyć się bez środków opisanych powyżej. Przede wszystkim wyczesz psa (tutaj znajdziecie dobry grzebień do tego celu), wykąp go (zwykłym szamponem dla psów, lub specjalnym przeciwko pchłom), wykonaj...

Pies zimą – czyli jak dbać o psa w zimie....

Pies zimą – czyli jak dbać o psa w zimie.
Zima to piękna pora roku – również większość psów lubi zabawy na śniegu. Trzeba jednak pamiętać, że są i ciemniejsze strony tej pory roku. Warto wiedzieć na jakie niebezpieczeństwa mogą być narażone nasze pupile i jak sobie z nimi radzić. Zimno mi! Niskie temperatury – to podstawowy problem zimą. Większe psy, które dodatkowo mają długą sierść, nie są aż tak bardzo narażone na niskie temperatury (chociaż trzeba pamiętać że żaden pies nie jest mrozoodporny i każdego psa trzeba przygotować do zimy!). Jednak szczególnie trudny to okres dla małych psów oraz psów z krótką sierścią. Jeśli mamy yorka, czy shih tsu, lub podobną rasę i chcemy chodzić z psiakami na spacery raczej nie obędzie się bez ubranka dla psa. Ubranko dla psa. Ubranko powinno być praktyczne, wygodne (dobrze dopasowane) i wytrzymałe. Można rozważyć również ubranka na łapki (co, oprócz ochrony przed zimnem, może pomóc wyeliminować kolejny zimowy problem – sól). Jeśli pies mieszka w budzie Najtrudniejszy okres w zimie przeżywają jednak psy trzymane w budach. Buda powinna być sucha i koniecznie ocieplona. Wejście do budy warto, a nawet trzeba jeśli są niższe temperatury i wieje wiatr, zabezpieczyć kawałkiem koca zawieszonym nad wejściem i tworzącym swoisty parawan. Podłogę budy wyłóżmy słomą i co jakiś czas ją wymieniajmy – wilgotna słoma może być przyczyną chorób psa. Woda – tą musimy podawać psu kilka razy dziennie. Pies, jak każde stworzenie, musi pić, a woda pozostawiona przed budą przy -10 stopniach szybko zamarznie. Dieta psa zimą Równie istotna, szczególnie u psów mieszkających na dworze, jest dieta. Zimą posiłki powinny być zdecydowanie bardziej kaloryczne oraz koniecznie ciepłe (ale nie gorące). Nie obawiaj się, że pies utyje, dodatkowa warstwa tłuszczu może tylko pomóc w przetrwaniu mrozów. W przypadku psów domowych, które wychodzą tylko na krótkie spacery, zmiana diety nie jest konieczna. Słono mi! Sól – tak często i gęsto sypana zimą jest problemem dla naszego obuwia, jednak dla naszego pupila może być prawdziwą zmorą. Jeśli możemy unikajmy posypanych chodników i chodźmy tam gdzie jest tylko odśnieżone, a nie posypane solą. Warto również przed wyjściem posmarować psu łapki odpowiednimi preparatami, lub zwykła wazeliną. Po przyjściu ze spaceru umyjmy psu łapki w letniej wodzie. Woda nie tylko ogrzeje naszego psiaka, ale przede wszystkim zmyje z łapek sól, która inaczej zostałaby prawdopodobnie przez psa zlizana, a sól nie jest obojętna jeśli chodzi o zdrowie. Nie bójmy się zimy –...

Sucha skóra u psów i kotów

Sucha skóra u psów i kotów
Sucha skóra u psów i kotów Autor: Katarzyna Mazurowska   Będąc właścicielami czworonogów czerpiemy przyjemność z głaskania naszych pupili. Jeżeli jednak Twój pies lub kot ma wrażliwą skórę, w złej kondycji głaskanie nie stanowi przyjemności ani dla nas ani tym bardziej dla zwierzęcia. Jak się objawia suchość skóry u psów i kotów? Co może być jej przyczyną i jak temu zaradzić?   Będąc właścicielami czworonogów jesteśmy dumni z ich wyglądu i czerpiemy przyjemność z głaskania naszych pupili po pięknej, miękkiej, lśniącej sierści. Jeżeli jednak Twój pies lub kot ma wrażliwą skórę, w złej kondycji głaskanie nie stanowi przyjemności ani dla nas ani tym bardziej dla zwierzęcia. Drapanie, lizanie, gryzienie… i znowu lizanie, gryzienie, drapanie – ten kołowrotek może świadczyć o tym, że Twoje zwierzę ma delikatną i dodatkowo podrażnioną skórę. Niektóre psy, podobnie jak ludzie mają bardziej wrażliwą skórę niż inne. Częstym wskaźnikiem tego typu skóry jest swędzenie i stan zapalny powiązany wielokrotnie z plackowy lub całościowym łysieniem. Powodem tego mogą być między innymi czynniki środowiskowe ( zanieczyszczenie, środki chemiczne ) i alergie pokarmowe. Pierwszą czynnością w przypadku podrażnienia skóry u psów i kotów jest sprawdzenie i wykluczenie obecności pasożytów. Pchły, wszy, kleszcze i dodatkowo świerzb mogą być przyczyną problemów skórnych zwłaszcza u psów ze skórą wrażliwą. W przypadku alergii pokarmowych trzeba ustalić – najlepiej drogą eliminacji – na co pies lub kot jest uczulony. Jest to metoda czasochłonna. Bardzo często nasze psy i koty nie tolerują zbóż, które wchodzą w skład większości karm dla zwierząt. Psie i kocie układy pokarmowe nie są dostosowane do trawienia węglowodanów i błonnika zawartych w ziarnach. Jako typowi mięsożercy są przystosowani do trawienia białka zwierzęcego, które powinno być głównym składnikiem psiej i kociej diety. Inną przyczyną podrażnień i chorób skóry może być uczulenie lub/i podrażnienie przez substancje chemiczne stosowane w gospodarstwie domowym do czyszczenia, prania itp., itd. oraz używanie do pielęgnacji zwierząt kosmetyków z chemicznymi składnikami. Do kąpieli psów i kotów o wrażliwym typie skóry zaleca się stosowanie kosmetyków nawilżających o delikatnym działaniu opartych na naturalnych składnikach. Jeżeli wszystkie powyższe przyczyny w konsultacji z lekarzem weterynarii zostały wykluczone a Twoje zwierzę nadal cierpi na problemy skórne, należy przeprowadzić badania i wykluczyć choroby wewnętrzne. Jedną z powszechniejszych chorób powodujących zmiany skórne u z zwierząt jest niedoczynność tarczycy. Tarczyca jest odpowiedzialna za regulację przemiany materii u psów i kotów. Objawami niedoczynności tarczycy są między innymi:...

Psy dla dzieci – jaki najlepszy?

Psy dla dzieci – jaki najlepszy? Jaki pies dla naszego dziecka będzie odpowiedni? Jest to o tyle istotne pytanie, że nasz przyjaciel będzie z nami wiele lat. Przyszły psiak którego chcemy zakupić musi posiadać kilka cech charakteru. Musi być przede wszystkim łagodny, cierpliwy i zrównoważony. Przedstawię rasy szczególnie predysponowane do przebywania razem z dziećmi. Pamiętajmy jednak, że każdy pies, podobnie jak człowiek, jest inny. Z faktu że dana rasa jest bardziej przyjazna dzieciom nie wynika automatycznie że każdy pies z danej rasy taki będzie. Golden Retriever Niezwykle towarzyski, aktywny i szybko przywiązujący się pies. Ma bardzo łagodne usposobienie jest inteligenty i posłuszny. Oprócz tego że nadaje się jako dowarzysz dla dzieci, sprawdza się jako pomocnik osób starszych, czy niepełnosprawnych. Labrador retriever Zawsze skory do zabawy, inteligentny i posłuszny. Może być zarówno psem ratowniczym jak i opiekunem niepełnosprawnych. Cierpliwy w kontaktach z dziećmi, wymaga jednak sporej dawki ruchu. Border Collie Rasa psów pasterskich, bardzo posłuszny. Podobnie jak poprzednie dwie rasy może być wykorzystywany jako pies terapeutyczny. Wymaga również sporej ilości ruchu. Nawet dorosłe psy uwielbiają bawić się jak szczeniaki. Owczarek niemiecki długowłosy Nieprzypadkowo jest to najpopularniejsza rasa świata. Pomimo silnego charakteru jest niezwykle posłuszny wobec swojego właściciela. Odważny, inteligentny obdarzony fenomenalnym węchem. Wykorzystywany jako pies policyjny, stróżujący w ratownictwie górskim. Psy tej rasy uwielbiają dzieci. Nowofundland Pies delikatny, łagodny i życzliwy. Niezależnie od swych znacznych rozmiarów świetnie zżywa się z dziećmi. Seter...

Rozród psów – o czym powinniśmy wiedzieć?...

Rozród psów – o czym powinniśmy wiedzieć? Autor: Jakub Nowak   Osiągnięcie dojrzałości płciowej u psów jest tożsame z gotowością do rozrodu. Niektóre rasy są w pełni dojrzałe już przed ukończeniem ósmego miesiąca życia, inne zaś (przedstawiciele ras dużych i bardzo dużych) nawet po 18 miesiącu.   Samice psów średnio dwa razy w ciągu roku przechodzą przez okres rui, który może trwać od dwóch tygodni do miesiąca. Rozpoznanie cieczki nie jest wbrew pozorom tak łatwe, jak mogłoby się nam wydawać – nierzadko bowiem upływ w okolicach narządów rodnych jest niemal niedostrzegalny. Częstym objawem towarzyszącym rui jest opuchnięcie i zaczerwienienie stref intymnych. Pierwsza ruja występuje zazwyczaj w okolicach siódmego miesiąca życia i już w tym momencie suka może zajść w ciążę. Oczywiście, opiekun musi pamiętać, że pojawienie się cieczki nie jest wystarczającą motywacją do podjęcia decyzji o rozrodzie. Organizm tak młodego czworonoga nie jest jeszcze przygotowany do noszenia potomstwa, dlatego też rozród psów może nastąpić dopiero po ukończeniu przezeń pierwszego roku życia. Rozród psów – uregulowania prawne Do rozrodu wykorzystywane są samice w wieku od 1,5 roku do 7 lat. Samce również powinny ukończyć 12 miesiąc życia – młodsze osobniki mogą być bowiem nieprzygotowane psychicznie do aktu kopulacji. Regulamin Związku Kynologicznego w Polsce wyraźnie określa warunki, jakie muszą być spełnione, aby doszło do rozrodu. Suki nie mogą być kryte częściej niż raz do roku; uważa się, że po takim okresie samica jest w pełni zregenerowana po ciąży i odchowaniu miotu. Warto jednak zauważyć, że wedle regulaminu suka może zostać pokryta raz w roku kalendarzowym, zatem jeśli urodziła w listopadzie, może równie dobrze zajść w ciążę w marcu następnego roku. Hodowcy, którzy nie mają potrzeby częstego krycia, powinni jednak omijać te drobne niedopowiedzenie. Jeżeli jednak miot był wyjątkowo liczny, bądź suka poważnie chorowała, powinniśmy przedłużyć okres jednego roku regeneracji nawet do 2 lat. Jeżeli w pierwszym miocie było tylko jedno szczenię, specjaliści zalecają krycie suki przy kolejnej cieczce. Idealnym rozwiązaniem byłoby, aby suka w ciągu całego życia odchowała od trzech do pięciu miotów. Taka liczba ciąż i porodów nie obciąży jej nadmiernie i nie wpłynie negatywnie na kondycję fizyczną. Rozród psów – akt prokreacji Sam akt prokreacji zaczyna się od wydania wyraźnego gestu przez samicę, przyzwalającego na współżycie. Rozród psów powinien być przez cały czas kontrolowany przez właścicieli – w razie pojawienia się komplikacji, np. zakleszczenia się, uspokajają zwierzęta. Jeżeli rozród...

« Older Entries Next Entries »